Ostatnio rozmawiałem z CzerwonymSmokiem o systemie rozgrywek o mistrzostwach świata w szachach klasycznych. Nasze zdania różnią się, i to znacząco. CzerwonySmok raczej skłania się do nowego systemu FIDE z dużym turniejem typu knock-out i pozbawieniu dotychczasowego mistrza prawa podejścia do meczu z pretendentem, bez żadnych eliminacji. Mnie bardziej podobają sie dawne czasy z całym systemem meczów kwalifikujących. Dodatkowo popieram ten, pewnego rodzaju romantyczny system meczów o MŚ, do których dotychczasowy mistrz podchodził z ominięciem wszelkich partii kwalifikacyjnych. A jakie jest wasze zdanie o tych dwóch systemach rozgrywek o MŚ? Proponuję zagłosowanie w przygotowanej przeze mnie króciutkiej ankiecie.

Obydwa mają dobre i złe strony. Dlatego bym oba systemy połączył:

1. Mecz - Turniej o Mistrzostwo Świata (7 godzin partia)
1.1 Obrońca tytułu nie uczestniczy w eliminacjach.
1.2 Mecze pucharowe z 4 partii
1.3 w przypadku remisu: partie godzinne (do znudzenia czyli 'nagła śmierć)

2. eliminacje strefowe 'szwajcarem' (5 godzin partia)
do eliminacji kwalifikuje się reprezentacja narodowa:
a) całe podium z Mistrzostw Kraju
b) zawodnicy z ostatniej listy rankingowej mający 'odpowiedni' ranking (np. 2550) ale nie więcej niż (zależy od liczby reprezentantów danego kraju w poprzednich rozgrywkach i dodatkowo premia za Mistrza Świata)

System ten łączy tradycję (meczy FIDE):
przywilej Mistrza Świata,
długie partie,
cykl eliminacji
a atrakcyjnością rozgrywek pucharowych.
_________________
Myślenie jest rzeczą ludzką więc myśl gdy jesteś człowiekiem.
www.kolegiumsedziow.prv.pl - konkurs Przepisów gry. Zapraszam, Tomasz Ptaszyński

Ciekawa koncepcja. Ale czy system pucharowy jest atrakcyjny? Chyba ciekawszy jest system każdy-z każdym, ale to by zabrało zbyt wiele czasu. A żeby uniknąć zbyt szybkich remisów, to proponowałbym dorzucić przepis, że propozycji remisowej nie można składać, np. przed 30 posunięciem. A może FIDE rozważa wprowadzenie podobnego przepisu? Bo nic nie wiem o tym.

To interesujące. Dzięki za wytłumaczenie.

Nie bzdurnych, lecz nastawionych na stworzenie (wymuszenie) niewielkiej przewagi.

Pamietam (mniej wiecej) jedna historie z turnieju.
Sparowani zostali dwaj koledzy klubowi.
Nauczyli sie na pamiec jakas bardzo ladna partie arcymistrzow (duzo posuniec, pewnie ponad 40), ktora zakonczyla sie remisem.
I "rozegrali" ja w turnieju.
I nikt nie mial najmniejszej mozliwosci dowiesc im, ze umowili sie na remis, co moglo byc ukarane obustronnym walkowerem.

Mam nadzieje, ze moje przeslanie jest jasne : ))

A tak, to wyjaśnia sprawę. A o jakich sankcjach myślisz? Czy są jakieś sankcje?

Tak. Od upomnienia, przez (najczesciej) obustronny walkower do wywalenia z turnieju (pewnie przy recydywie). Zdaje sie, ze rowniez zgloszenie do "lokalnego Zwiazku" (nie pamietam jak to sie nazywa) i do klubu.

No i pewnie przy walkowerze nie dostaje się nawet połowy punktu?